Rozdział Trzeci - Wspomnienie

Jade podniosła głowę znad ramienia Louisa i spojrzała mu głęboko w oczy,mimo tego że znała go bardzo krótko wiedziała że to tan jedyny. Louis nie wiedział co zrobić przełknął ślinę jego serce zaczęło bić coraz mocniej wreszcie po długim czasie doczekał się swojej wybranki jednak nie wiedział co ma jej powiedzieć lub zrobić. Dziewczyna nagłe przesunęła rękę po jego karku czuła jak ciarki przechodzą jej po całym ciele aż do koniuszków palców. Przybliżyła się swoje usta do jego twarzy i pocałowała go, teraz stali naprzeciw siebie zachowywali się jakby się znali całe lata nie mogli bez siebie żyć on był dla niej powietrzem a ona dla niego jego sercem. Nagle chłopak wysunął się jej z ramion
- Musisz mi coś obiecać, jak wyjadę ułożysz Sobie życie z kimś innym będziesz pamiętać mnie ale nie opłakiwać.
- Ja nie chcę nie opuszczę Cię będę z Tobą na zawsze pójdę tam gdzie ty nie pozwolę Ci zniknąć z mojego życia nie po tym jak Cię odnalazłam
- Nie Jade nie cofniemy czasu ty pójdziesz swoją drogą ja swoją to będzie tylko nasze wakacyjne wspomnienie
Chłopak odwrócił głowę za swoje ramię chciał oszczędzić Jade widoku jak płaczę starał się nie myśleć o tym że za parę dni ją pożegna i już nigdy nie będzie się mógł do niej przytulić czy powiedzieć jej że ją kocha
- Kocham Cię- powiedziała dziewczyna, położyła swoją rękę na jego policzku i przekręciła jego twarz w swoją stronę- może i jestem nierozważna ale to przez to że zakochałam się w Tobie do szaleństwa i nic tego nie zmieni możesz odejść ja cały czas będę próbowała Cię odnaleźć i się z Tobą spotkać.
Siedzieli cały czas na ławce jak lalki siedzieli nieruchomo cały czas wpatrując się w swoje oczy
- Ej Jade już wieczór się zbliża co ty zrobisz przecież uciekłaś z domu ja już jutro wyjeżdżam moi rodzice zmienili plan jadę jutro po południu pociągiem do Great Castle
- Nie wiem dlaczego moje życie jest tak głupie dopiero złapałam coś w ręce już muszę to puścić i iść dalej...pewnie zostanę tej nocy w parku. Spotkamy się rano tutaj proszę odprowadzę Cię na peron i pożegnam
- Ok ja już idę- Louis pocałował Jade na pożegnanie i odszedł
Jadę nic nie mówiąc patrzyła jak Louis oddala się coraz bardziej wtedy uświadomiła sobie że nie może tak żyć musi usunąć z pamięci wszystko co ją spotkało w ostatnich dniach i po prostu odejść, dziewczyna ze zmęczenia usnęła. Był już ranek Jade obudził wielki huk okazało się że to zwykła gałąź która się złamała. Dziewczyna siadła na ławce i jak zwykle czekała na Louisa. Czas dłużył się z minuty na minute z godziny na godzinę w oddali nikt się nie pokazywał stwierdziła że już pojechał chciała wstać z ławki i pójść do domu jednak zauważyła Louisa, rzuciła się mu w ramiona
- czekałam na Ciebie dlaczego tak długo nie przychodziłeś
- musiałem jakoś wyrwać się z domu i powiedzieć że sam pojadę do domu udało mi się po długich namowach. Mamy tylko pół godziny zaraz odjeżdżam, musimy iść już na stacje
Jade westchnęła- dobrze chodźmy
Louis złapał za rękę Jade i poszli wiedzieli że to ostatnie minuty ich związku nigdy więcej nie będzie tak jak teraz nie będą wiedzieli jak gdzie poszli na studia czy ożenili się to wszystko po prostu zniknie. Jade i Louis niestety doszli do peronu widzieli nadjeżdżający pociąg mieli dosłownie pięć minut by się pożegnać. Dziewczyna nie wytrzymała pocałowała namiętnie Louisa i wybuchła płaczem
- Będę tęsknić- powiedziała tylko te dwa słowa na inne nie miała już tak dużo sił. Pociąg podjechał drzwi otworzyły się Jade musiała wypuścić Louisa ze swoich ramion odszedł i już nigdy nie wróci pomyślała nogi uginały jej się ze smutku upadła na ziemie leżała na środku peronu i płakała